آقا امید/فراش محل

به نام خدا

امید نام فراش یا سپور محله ماست. پسر ساکت، بی حاشیه و تیز بینی است. با اینکه شنوایی او مثل من کم است، از داخل ماشین و یا پیاده رو به او میگم، امید جان چجوری/حال و احوال. دو فرزند دارد. بعضی وقتا که در سرم می کوبند حقوق ماهیانه ی آن بنده خدا را از من بیشتر می دانند. شاید درست شاید غلط. امید پسر خوبی است. گاهی هم اهالی را تنبیه می کند. مثلا کسانی که رعایت نمی کنند در آشغال گذاشتن در بیرون منزل و یا اهمییت نمی دهند، خیلی راحت او هم تا یک هفته آن آشغال ها را جمع نمی کند، به آن مناطق هم نزدیک نمی شود. آدابی دارد سپوری، پدرش هم سپور بوده، مردم هم خودشان بایستی رعایت کنند.... بگذریم امید پسر خوبی است. یکبار شایعه شد تصادف کرده و مرحوم شده است. خیلی ناراحت شدم... خیلی. ولی بعدا که دانستم شایعه بوده خدا را شکر کردم. خداوند تمامی پدران و مادران را در صحت و سلامت بدارد. ان شاالله.