«شکر روز وصال»

جزای آنکه نگفتیم شکر روز وصال

شب فراق نخفتی لاجرم زخیال: (راست و درآمد ماهور)

دگر به گوش فراموش عهد سنگین دل

پیام ما که رساند؟مگر نسیم شمال: (گشایش)

غزال اگر به کمند اُفتد عجب نبود

عجب فتادن مرد است در کمند قضا: (داد)

جماعتی که نظر را حرام می گویند

نظر حرام بکردند و خون خلق حلال(خاوران)

تو بر کنار فراتی ندانی این معنی

به راه بادیه داند قدر آب زلال(دلکش)

به خاک پای تو داند که تا سرم نرفت

ز سر بدر نرود همچنان امید وصال(قرچه)

حدیث عشق چه حاجت که بر زبان آری

به اب دیده خونین نوشته صورت حال(داد فرود)

به ناله کار میسر نمی شود سعدی

ولیک ناله بیچارگان خوش است بنال (فرود)